Balladyna
Balladyna
Duży widz 01-02-2014 110 min. Scena duża
Autor: Juliusz Słowacki
Reżyser: Oleg Żiugżda
Kostiumy: Nadzieja Jakowlewa
Muzyka: Bogdan Szczepański
Projekcje multimedialne: Daniel Żiugżda
Scenografia: Walery Raczkowski

Zapraszamy na  twórczą inscenizację „Balladyny” Juliusza Słowackiego. Nasz najnowszy spektakl, to niezwykła w wyrazie, autorska interpretacja klasycznego dramatu, bliskiego Szekspirowi  i powieściom gotyckim,  dokonana przez znanego białoruskiego reżysera Olega Żiugżdę. Jak pisze Juliusz Kleiner „Akcja opiera się na kaprysach przypadku – ale w owym szaleństwie przypadku jest metoda. […] Wśród osób dramatu jest kobieta, jakby stworzona na małżonkę Kirkora – Alina; tymczasem Kirkor Balladynę dostanie za żonę. Chodzi po lesie nadgoplańskim człowiek, na kochanka Goplany stworzony – Filon; lecz ona rozmiłuje się w rubasznym Grabcu-pijanicy. Cudowna korona czeka na czoło mądre i szlachetne [….] tymczasem najpierw głupca ozdobi, a potem zbrodniarkę”. W „Balladynie” postaci świata rzeczywistego przeplatają się z magicznymi  zjawami  z baśni. Surowa w wystroju gospoda staje się na przemian malinowym chruśniakiem, lasem, pałacem, polem bitwy, czy salą sądową. Wszystko to za sprawą  efektownych projekcji multimedialnych i aranżacji świetlnej. Muzyka Bogdana Szczepańskiego buduje nastrój spektaklu, a całość spina klamrą jeden z najbardziej lubianych utworów w wykonaniu Anny German „Tańczące Eurydyki”.  Spektakl  zrealizowany jest w konwencji żywoplanowo-lalkowej. 

Od reżysera:

Dlaczego postanowiłem wyreżyserować Balladynę? Była to po prostu propozycja nie do odrzucenia!  Dlatego, że to Olsztyn, że  Słowacki  i ten właśnie tytuł.  W twórczości Słowackiego zakochałem się kiedy miałem 16 lat. Pracowałem wtedy jako montażysta  w teatrze dramatycznym w Wilnie. Moim  ulubionym spektaklem była Maria Stuart. Starałem się w tym czasie czytać także Schillera, ale twórczość Słowackiego była mi bliższa. Przeczytałem  wszystkie jego sztuki i wiersze przełożone na język rosyjski. Balladyna zawsze była dla mnie zagadką. Bliska Szekspirowi i powieściom gotyckim, bajkom i legendom, kryła w sobie niebywałą tajemnicę, fascynowała mnie. Motywy postępowania postaci  nie dawały mi spokoju.  Dusza bohaterki miotana jest sprzecznymi emocjami. Próbuje ona złamać normy społeczne, wygrać z losem za cenę strasznej zbrodni. Dlaczego?  Teraz dopiero mogę zrozumieć, że chodziło jej o wolność wyboru  bez względu na skutki. Długo czekałem na okazję, by zmierzyć się z tą sztuką i spróbować  odkryć jej tajemnicę.  Dziś chcę to zrobić również, aby uczcić pamięć mojego przyjaciela, utalentowanego artysty Walerego Raczkowskiego, który odszedł od nas podczas realizacji tej sztuki.

Zapraszam Oleg Żiugżda

Spektakl brał udział w Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa” realizowanym dla uczczenia przypadającego w 2015 roku jubileuszu 250-lecia teatru publicznego w Polsce. Konkurs organizuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.

FINAŁ KONKURSU „KLASYKA ŻYWA"

W Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej KLASYKA ŻYWA wzięły udział 83 spektakle z 31 miast. 28 listopada 2015, kiedy ogłoszone zostaną wyniki Konkursu, będzie dniem niezwykle ważnym w kalendarzu obchodów jubileuszu 250-LECIA TEATRU PUBLICZNEGO W POLSCE. Wieczór, w którym na kilkudziesięciu polskich scenach zagrane zostaną spektakle czerpiące z polskiej literatury dawnej, stanie się żywym dowodem na to, że dzieła te wciąż posiadają sceniczny potencjał i mogą być z powodzeniem twórczo reinterpetowane. 28 listopada ma szansę stać się świętem polskiej klasyki w teatrze:  jeden dzień, ogólnopolski zasięg, tysiące widzów na widowniach, wspólne świętowanie, repertuar podkreślający znaczenie polskiego dramatu w szczególnym dla naszego teatru roku – nie było w jego historii wydarzenia, w którym rodzime utwory dramatyczne tak wyraźnie przypomniałyby o sobie. Ogłoszenie wyników Konkursu KLASYKA ŻYWA to tylko pretekst, by spotkać się w teatrze, który jest dobrem publicznym.

Nieformalnie ustanowione „święto klasyki” odwołuje się do tego, czego już raz w roku jubileuszu udało się dokonać. 23 maja na ponad 100 polskich scenach zagrane zostały spektakle, na które bilety kosztowały symboliczne 250 groszy. Dzień Teatru Publicznego był punktem kulminacyjnym obchodów – finał Konkursu KLASYKA ŻYWA będzie ich symbolicznym zwieńczeniem i ideowo uzupełni tamto wydarzenie.

Konkurs na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej KLASYKA ŻYWA organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.

Spektakl żywoplanowo-lalkowy

Aktorzy: Hanna Banasiak, Jarek Cupriak, Tomasz Czaplarski, Elżbieta Grad, Monika Gryc, Adam Hajduczenia, Marcin Młynarczyk